‏نمایش پست‌ها با برچسب تخریب. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب تخریب. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۴ مرداد ۳۰, جمعه

اهل سنت مراقب باشند خواسته‌های مذهبی آنها دردسر ساز نشود

دستیار ویژه رئیس جمهوری ایران در امور اقوام و اقلیت‌های دینی و مذهبی می‌گوید که «همه مسئولان ارشد کشور»، از جمله حسن روحانی، رئیس جمهور، از تخریب نمازخانه اهل سنت در منطقه پونک تهران «ناخشنود هستند».
بر اساس گزارش روز سه‌شنبه، ۲۷ مرداد، خبرگزاری دانشجویان ایران، ایسنا، علی یونسی، مشاور حسن روحانی، در دیدار با تعدادی از «نخبگان و صاحب‌نظران» اهل سنتِ استان‌های خراسان و سیستان و بلوچستان ابراز امیدواری کرد که این مسئله با «پیگیری» مسئولان «حل و فصل» شود.
وی در عین حال اضافه کرد: «برخی از افراطیون شیعه و سنی در صدد هستند این خواسته‌های اولیه اهل سنت را سیاسی جلوه دهند، اما اهل سنت با هوشیاری مراقب باشند خواسته‌های مذهبی آنها به مطالبات سیاسی تبدیل نشود.»

آقای یونسی تاکید کرد: «ما باید به جای بیانیه و سخنرانی به دنبال حل مسئله باشیم.»
در هفته‌های گذشته امامان جمعه اهل سنت و همچنین برخی از گروه‌ها و شخصیت‌های مذهبی شیعه از جمله مجمع مدرسین حوزه علمیه قم به تخریب نمازخانه اهل ‌سنت در منطقه پونک تهران در روز چهارشنبه، هفتم مرداد، اعتراض کرده‌اند.
وب‌سایت سنی آن‌لاین پیش از این خبر داده بود که این نمازخانه «توسط نیروهای شهرداری» و با «پشتیبانی نیروهای انتظامی و امنیتی» تخریب شده است.
اما سعید منتظرالمهدی، سخنگوی نیروی انتظامی ایران، روز دوشنبه گفت که در تخریب این ساختمان تنها ماموران سد معبر شهرداری حضور داشتند و «به هیچ عنوان» یگان ویژه پلیس حضور نداشته است.
پس از تخریب نمازخانه اهل سنت در تهران، تعدادی از امامان جمعه اهل سنت خواستار صدور اجازه برای ایجاد مسجد جامع اهل سنت در تهران شدند.
در همین حال مولوی عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان، روز جمعه، ۱۶ مرداد، شایعه وجود ۹ مسجد اهل ‌سنت در تهران را «به شدت» تکذیب کرده و گفت که «این‌ها مسجد نیستند، بلکه فقط نمازخانه‌های استیجاری هستند که امکان تغییر مکان آنها از یک جا به جایی دیگر وجود دارد».
بر اساس گزارش خبرگزاری ایسنا، در نشست علی یونسی با تعدادی از «نخبگان و صاحب‌نظران» اهل سنت دو استان‌ خراسان و سیستان و بلوچستان، تعدادی از حاضران خواستار به کارگیری اهل سنت در رده‌های مدیریتی در «دولت و کابینه» شده‌اند.
حسن روحانی در ایام تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری، در بیانیه‌‌ای ۱۰ ماده‌ای بر رعایت حقوق اقوام، ادیان و مذاهب در ایران تأکید و وعده‌هایی را در این زمینه مطرح کرده بود.
تدریس زبان مادری اقوام به طور رسمی در مدارس و دانشگاه‌ها و انتصاب نیروهای «شایسته محلی» در پست‌های مدیریتی از جمله وعده‌های آقای روحانی در این بیانیه بود.
علی یونسی، دستیار ویژه رئیس جمهوری در امور اقوام و اقلیت‌های دینی و مذهبی، نیز پیش از این از مذاکرات خود برای انتصاب اهل سنت و زنان در سمت‌های دولتی خبر داده بود.
بر اساس گزارش‌ها، در دولت حسن روحانی عماد حسینی، از نمایندگان اهل تسنن مجلس هشتم، به عنوان معاون وزیر نفت منصوب شده و چهار زن نیز به سمت فرمانداری منصوب شده‌‌اند.
در همین حال آقای روحانی روز دوشنبه پنجم مرداد در سفر خود به کردستان گفت که افرادی از میان اهل سنت در دولت وی معاون وزیر و «سفیر» هستند.
در واکنش به این گفته آقای روحانی، جلال جلالی‌زاده، رئیس فراکسیون اهل سنت مجلس ششم، گفت که وزارت خارجه «حتی یک کارمند» اهل سنت ندارد.

۱۳۹۲ آبان ۱۷, جمعه

حقایق بالایی و باطنی


تفکر, انکارگرا , حقیقت گرا ,تفکر متعالی,تفکر متعالی , صعود , تخریب , باطنی , غیب , انعطاف پذیر , رقصندگی,مبارزه ,عاشقانه


تفاوت تفکر انکارگرا و حقیقت گرا (تفکر متعالی)

تفکر متعالی رو به بالاست جهتش صعود است. بر اساس حضور الهی و برای آن است و نه در جهت تخریب بالا و آنچه در بالاست. حقایق بالایی و باطنی و غیب را می پذیرد و برای انکار آن نمی کوشد بلکه به پذیرش آن سعی دارد. این (تفکرمتعالی) می گوید: تفکر به تنهایی یکی از راه هاست و آن[1] می گوید همه راه ها تفکر است. این تفکر را نوعی هنر می داند و آن هنر را نوعی تفکر . این نرم است، انعطاف پذیر است و رقصندگی؛ مبارزه ای عاشقانه است و کامل اندیشی هنرمندانه. آن در تلاش است تا به نیازهای نفسانی انسان پاسخ دهد و این می کوشد تا پاسخ گوی نفس نیازها باشد.این باطن گراست. به اسرار می رود و حقیقت ناشناختنی را می جوید و آن ظاهر گراست، فعالیتش در جهت اسرار زدایی و انکار حقیقت ناشناختنی است. آن  در جستجوی واقعیت هاست نه حقیقت زنده و حاضر.این به ظاهر و باطن توجه دارد و اگر باطن گراست ظاهرگرا نیز هست و آن متوجه ظاهر است و اگر به ظاهر باطن گراست، در واقع به باطن ظاهر گراست.بنیاد این، ایمان به (هستی) بی نهایت است و آن نمی تواند قائل به بی نهایت باشد چون بی نهایت هر چیزی را در خود می بلعد حتی آن را.این می گوید دانستن پر خطر است و آن می گوید دانستگی خوشبختی است. این می گوید تفکر لازم است اما کافی نیست و  آن می گوید تفکر شرط لازم و کافی است. این می گوید با تفکر بعضی از مسائل را می توان حل کرد و از بعضی حوزه ها عبور کرد و  آن می گوید تفکر حلال همه مسائل است و با آن گذر کامل شدنی است.این می گوید اصل، روح تفکر است و آن می گوید مهارت در تفکر.این انسان را هستی شکل پذیر و تیدیل شدنی می داند و آن شبیه به یک ماشین انسان را می نگرد.آن بر حافظه تأکید می کند و بزرگ ساختن انبارها لکن تأکید این بر کشف است که ندانی تا کشف نکنی.این می گوید هدف حل مسائل نیست  و  آن مهم ترین چیز را حل مسائل می داند. در این ، اخلاق از ارکان تفکر است و آن علم اخلاق را چیزی جداگانه و گاه بی ارتباط می پندارد.این بر کامل اندیشی تأکید دارد و آن براندیشه. پس این توصیه می کند که قضاوت زود است ، دیر باید به قضاوت نشست و اگر باید پس به نرمی و آهستگی شایسته است و آن فریاد می زند قضاوت؛ قضاوت پی در پی را می خواهد، هر لحظه، اگر نه عقب مانده ای.این معلم را برای آموختن حیاتی می داند و آن اعتقاد دارد که مهم مواد آموزش است و آموزگار ضروری نیست.
این تفکر را مهم نمی داند، عشق را و معشوق و معبود را مهم دانسته و تفکر را یکی از راه های عشق ورزی و عشق بازی با معبود ؛ و برای آن این حرف ها مضحک و بی اعتبار است.این می گوید تفکر یکی از قوای روح است و آن روح را نپذیرفته و تفکر را اساسی ترین و برترین قابلیت انسان می داند.این تفکر را عنصری از راه تعالی می داند و آن کل راه تعالی.این آمیخته به ایمان است و آن ایمان را ضد تفکر می داند و بر دوری از آن تأکید می کند.این زنده است چون روح زنده است و در جهت قصدهای او ، و آن مرده است چون قائل به روح زنده نیست.آن نزدیک بین و جزء نگر است پس خودبینی حاکم برآن، اجتناب ناپذیر است.آن به دنبال راحتی نفس بشر است و این به راحتی روح می اندیشد.آن خواهان گسرتش گفتگو ها و حرف هاست و این در صدد پایان گفتگوها و جهش از حرف ها. پس این به سکوت می رود و آن به گفتگوی بیش تر.آن می گوید زنده باد من و این می گوید زنده باد او در من و در همه.آن می گوید باید بر همه چیز حاکم شد و این می گوید باید به حاکم همه چیز تسلیم شد.
...
منبع: کتاب آمین3  (ایلیا معلم بزرگ تفکر)


[1]منظور از کلمه آن، تفکر انکارگرا می باشد. این نوع تفکر در مقابل تفکر حق گرا قرار دارد و گرایش اصلی آن انکار حق و روند حق گرایی است.